ອຸປະກອນປ້ອງກັນຕອນພົ່ນຢາ — ໃສ່ຫຍັງ ໃສ່ຕອນໃດ ແລະ ຫຍັງທີ່ໃສ່ແລ້ວບໍ່ຊ່ວຍ

ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຄິດວ່າຊ່ວງອັນຕະລາຍແມ່ນຕອນພົ່ນ ຈຶ່ງໃສ່ໜ້າກາກຕອນພົ່ນ ແລ້ວຖອດຕອນປະສົມ ທັງທີ່ຄວາມຈິງກົງກັນຂ້າມ ຕອນປະສົມແມ່ນຈັງຫວະດຽວທີ່ມືສຳຜັດສານເຂັ້ມຂຸ້ນຈາກຂວດໂດຍກົງ ແລະ ເປັນຈັງຫວະທີ່ເກີດການກະເດັນເລື້ອຍທີ່ສຸດ

ຕອນປະສົມ — ລະດັບປ້ອງກັນສູງສຸດ

ຖົງມືຢາງທີ່ບໍ່ຊຶມ ຄວາມຍາວຄຸມຂໍ້ມືຂຶ້ນໄປ ຖົງມືຜ້າ ຫຼື ຖົງມືຖັກບໍ່ຊ່ວຍຫຍັງເລີຍ ກົງກັນຂ້າມ ມັນດູດຊັບສານແລ້ວເກັບໄວ້ຕິດຜິວໜັງ

ແວ່ນຄອບຕາ ຫຼື ໜ້າກາກໃສ ເພາະຕອນເທ ແລະ ຕອນຄົນ ເປັນຈັງຫວະທີ່ກະເດັນເຂົ້າໜ້າໄດ້

ເສື້ອແຂນຍາວ ໂສ້ງຂາຍາວ ແລະ ເກີບບູດຢາງ ຫ້າມໃສ່ເກີບແຕະເດັດຂາດ

ໜ້າກາກທີ່ກອງໄອລະເຫີຍໄດ້ ຖ້າສະຫຼາກລະບຸ ໜ້າກາກຜ້າ ຫຼື ໜ້າກາກອະນາໄມກັນຂີ້ຝຸ່ນໄດ້ ແຕ່ບໍ່ກັນໄອລະເຫີຍຂອງຕົວລະລາຍ

ຕອນພົ່ນ

ຖ້າພົ່ນດ້ວຍເຄື່ອງສະພາຍຫຼັງ ຕ້ອງປ້ອງກັນເຕັມຮູບແບບຄືຕອນປະສົມ ເພາະລະອອງຍ້ອນກັບມາຖືກຕົວຕະຫຼອດເວລາ

ຖ້າພົ່ນດ້ວຍໂດຣນ ຜູ້ບັງຄັບຢູ່ຫ່າງຈາກຈຸດພົ່ນ ແລະ ຢູ່ເໜືອລົມ ຄວາມສ່ຽງຈຶ່ງຕ່ຳກວ່າຫຼາຍ ແຕ່ຍັງຕ້ອງໃສ່ຖົງມື ແລະ ແວ່ນຢູ່ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນລະອອງທີ່ພົ່ນອອກໄປ ແຕ່ຍ້ອນຍັງຕ້ອງຈັບຖັງ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ມີຄາບສານຕິດຢູ່

ຕອນຫຼັງພົ່ນ

ຖອດຊຸດທີ່ໃສ່ພົ່ນກ່ອນເຂົ້າເຮືອນ ຫ້າມໃສ່ຊຸດນັ້ນນັ່ງກິນເຂົ້າ ຫຼື ອູ້ມລູກ

ຊັກຊຸດພົ່ນຢາແຍກຈາກເສື້ອຜ້າອື່ນສະເໝີ ການຊັກລວມແມ່ນການກະຈາຍສານໄປສູ່ເສື້ອຜ້າຂອງຄົນທັງເຮືອນ

ອາບນ້ຳ ສະຜົມທັນທີທີ່ເຮັດວຽກແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນລໍຖ້າຕອນແລງ

ສິ່ງທີ່ໃສ່ແລ້ວບໍ່ຊ່ວຍ

ຜ້າຂາວມ້າປິດດັງ ໜ້າກາກອະນາໄມແບບໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມ ຖົງມືຜ້າ ແລະ ເສື້ອກັນຝົນແບບບາງທີ່ຂາດງ່າຍ ຂອງເຫຼົ່ານີ້ສ້າງຄວາມຮູ້ສຶກວ່າປ້ອງກັນແລ້ວ ເຊິ່ງອັນຕະລາຍກວ່າການຮູ້ຕົວວ່າບໍ່ໄດ້ປ້ອງກັນ

ຂໍ້ທີ່ຄົນລະເລີຍທີ່ສຸດ

ຫ້າມໃຊ້ປາກເປົ່າຫົວສີດທີ່ອຸດ ນີ້ເປັນສາເຫດການໄດ້ຮັບສານໂດຍກົງທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນວຽກພົ່ນຢາ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳສະອາດລ້າງ ຫຼື ໃຊ້ເຂັມແຄະແທນ
ໝາຍເຫດສຳຄັນ
ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍຫຼັກການທົ່ວໄປເພື່ອຄວາມປອດໄພ ບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳການໃຊ້ສານເຄມີລາຍການໃດໜຶ່ງ ອັດຕາປະສົມ ຊະນິດພືດທີ່ໃຊ້ໄດ້ ແລະ ໄລຍະເວລາທີ່ຕ້ອງເວັ້ນ ແຕກຕ່າງກັນຕາມຜະລິດຕະພັນ ແລະ ປ່ຽນໄປຕາມປະກາດຂອງທາງລັດຖະການ ໃຫ້ຍຶດຖືສະຫຼາກຂອງສານນັ້ນເປັນຫຼັກສະເໝີ ແລະ ປຶກສານັກວິຊາການກະສິກຳ ຫຼື ພະນັກງານຂອງພວກເຮົາກ່ອນຕັດສິນໃຈໃຊ້