ລະອອງປິວ — ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເສຍຫາຍແນວໃດ ແລະ ຫຼຸດໄດ້ຫຼາຍປານໃດ

ລະອອງປິວແມ່ນສ່ວນຂອງສານທີ່ບໍ່ໄດ້ຕົກລົງເທິງເປົ້າໝາຍ ເປັນບັນຫາທີ່ກະທົບສາມຝ່າຍພ້ອມກັນ ຄືເສຍເງິນຂອງຜູ້ພົ່ນ ເສຍຜົນຂອງການພົ່ນ ແລະ ກະທົບເນື້ອທີ່ຂ້າງຄຽງ

ສາເຫດຫຼັກ

ລະອອງນ້ອຍເກີນໄປສຳລັບສະພາບລົມມື້ນັ້ນ ບິນສູງເກີນໄປ ລົມແຮງ ຫຼື ທິດທາງລົມປ່ຽນ ແລະ ອາກາດຮ້ອນແຫ້ງທີ່ເຮັດໃຫ້ລະອອງຫົດຕົວນ້ອຍລົງໃນລະຫວ່າງຕົກລົງ

ເປັນຫຍັງໂດຣນຈຶ່ງມີທັງຂໍ້ໄດ້ປຽບ ແລະ ຂໍ້ຄວນລະວັງ

ຂໍ້ໄດ້ປຽບແມ່ນລົມກົດຈາກໃບພັດຊ່ວຍພາລະອອງລົງໃນແນວຕັ້ງ ເຮັດໃຫ້ຄວບຄຸມໄດ້ດີກວ່າການພົ່ນແບບຟຸ້ງກະຈາຍ ຂໍ້ຄວນລະວັງແມ່ນໂດຣນບິນຢູ່ເໜືອພຸ່ມພືດ ຈຶ່ງມີໄລຍະທີ່ລະອອງຕ້ອງເດີນທາງລົງມາຫຼາຍກວ່າການພົ່ນດ້ວຍມື

ວິທີຫຼຸດທີ່ໄດ້ຜົນແທ້

ເລືອກຂະໜາດລະອອງໃຫ້ເໝາະກັບລົມ ລົມແຮງຂຶ້ນໃຊ້ລະອອງໃຫຍ່ຂຶ້ນ
ຫຼຸດຄວາມສູງບິນເທົ່າທີ່ປອດໄພ
ຢຸດພົ່ນເມື່ອລົມແຮງເກີນກວ່າທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ ເຊິ່ງເປັນການຕັດສິນໃຈທີ່ປະຫຍັດກວ່າການຝືນພົ່ນ
ເວັ້ນແນວກັນຊົນແຄມເນື້ອທີ່ທີ່ຕິດກັບເນື້ອທີ່ອື່ນ ບ້ານເຮືອນ ຫຼື ແຫຼ່ງນ້ຳ
ພົ່ນໂດຍໃຫ້ລົມພັດອອກຈາກພື້ນທີ່ອ່ອນໄຫວ ບໍ່ແມ່ນພັດເຂົ້າຫາ

ເລື່ອງທີ່ຄວນລົມກັບເພື່ອນບ້ານກ່ອນ

ຖ້າເນື້ອທີ່ຕິດກັບເນື້ອທີ່ປູກພືດຊະນິດອື່ນ ໂດຍສະເພາະພືດທີ່ອ່ອນໄຫວຕໍ່ສານກຳຈັດວັດຊະພືດ ການແຈ້ງລ່ວງໜ້າ ແລະ ຕົກລົງເລື່ອງຊ່ວງເວລາພົ່ນຊ່ວຍຫຼຸດຂໍ້ຂັດແຍ່ງໄດ້ຫຼາຍ ບັນຫາລະອອງປິວສ່ວນໃຫຍ່ຈົບດ້ວຍການຜິດຖຽງກັນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ການຈົດບັນທຶກ

ຈົດວັນເວລາ ທິດທາງລົມ ຄວາມໄວລົມໂດຍປະມານ ສານທີ່ໃຊ້ ແລະ ເນື້ອທີ່ທີ່ພົ່ນ ການມີບັນທຶກຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍເມື່ອມີຂໍ້ສົງໄສວ່າຄວາມເສຍຫາຍໃນເນື້ອທີ່ຂ້າງຄຽງມາຈາກໃຜ ແລະ ເປັນຂໍ້ມູນທີ່ໃຊ້ປັບປຸງວຽກຂອງຕົນເອງນຳ

ສຳລັບຜູ້ຮັບຈ້າງພົ່ນ ບັນທຶກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຼັກຖານທີ່ປົກປ້ອງຕົວທ່ານເອງ ໝາຍເຫດສຳຄັນ ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍຫຼັກການທົ່ວໄປ ບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳການໃຊ້ສານເຄມີສະເພາະລາຍການ ອັດຕາປະສົມ ແລະ ຊ່ວງເວລາທີ່ເໝາະສົມແຕກຕ່າງກັນຕາມຊະນິດສານ ຊະນິດພືດ ໄລຍະການຈະເລີນເຕີບໂຕ ແລະ ສະພາບເນື້ອທີ່ ໃຫ້ຍຶດສະຫຼາກຂອງສານນັ້ນເປັນຫຼັກສະເໝີ ແລະ ສອບຖາມພະນັກງານຂອງພວກເຮົາ ຫຼື ນັກວິຊາການກະສິກຳກ່ອນຕັດສິນໃຈ